5/7/2008 -
uzakta olsan da
seni yanımda hissediyorum
az önce, yalnız başıma
farkettim, hissettim
görmedim ama..
geldin yanıma, elimden tuttun
tıpkı bugün yaptığın gibi..
baktın uzun uzun bana;
gülümsedin sonra da
görmedim ama.. avuttun değil mi beni?
herkesin bunu yaptığını söyleyerek
uzandık, yanımdaydın ve
dedin ki: "herkes aldatıyor birbirini"
inandım sana, hak verdim. çok küçük olmasa da
böldüm seni bugün birkaç parçaya
tam sol tarafından, evet tam ordan.
seni üzdüm, bunu hissettim
görmedim ama... içimdeydin demin ruhlarımız birleşti
belki sen çoktan uyumuştun bile
ben tüm bunları hissederken.
ama biliyorum, bir şekilde benimleydin
görmedim ama..biliyordum.
hani çocukken sarılırsın ya
oyuncağına, arkadaşlarına
sevdiğine, seni sevene
içindeki saf duygularla sararsın ya onu..
işte bugün bana öyle yaptın
sarıldın en saf duygularınla bilmek istedin herşeyimi
tıpkı içime çektigim bir sigara dumanı gibi
içimi çözmek, tanımak istedin beni
mutluydum, gülümsüyordum
ve sen yanımdaydın,
her zaman olduğun gibi.. gözyaşlarımla üzülüp;
gülücüğümle sevindin bugün
ve işte o zaman anladım
"diğerleri"nin değersiz kıldığı
o yüce duyguların
hala sende sönmediğini. sanırım o küçük, belli belirsiz ışıklar
şimdi kocaman bir güneş olup
bu koskoca karanlıkta
içimizi ısıtan sevgiyi gösterdi bize
bir uyku öncesi masalında
periydim seninle adeta
mutluydum, huzurluydum
göklere çıkmıştık, sonsuzluğa doğru
bulutlarda adımlarımızı atıyorduk
eleleydik, gözlerimizden anlaşılıyordu mutlu olduğumuz
mükemmeldik, mükemmeldin.
yüksekti, hem de çok.
ama elimi tutan sendin
ve biliyordum,
sen benim elimi tuttuğun sürece
o bulutların bana
yüksekliği hissettirmeyeceğini
bir anda uyandık
ve baktık ki
meğer o bulutların altında
uzananlarmışız biz.. belki hatırlarsın..
dev bir ağacın dibindeydik
ve birden yağmur başladı
ağacın oyuğuna girdik
sığıyorduk, dediğim gibi, ağac kocamandı.
yağmur yağıyor, dinmiyordu..
belki de dinmesini zaten istemiyorduk
çünkü öyle sıkı sarmıştık ki bedenlerimizi
kenetlenmiştik adeta;
ısınıyorduk sevgimizle
ve yağmur..
yağıyor, yağıyor, yağıyordu... gözgöze geldikçe gülümsüyorduk
birşeyler anlatıyorduk birbirimize.
bedenlerimiz birdi,
ruhlarımız içiçe..
biliyorduk, görüyorduk
basbayağı sevgiydi bu.
olabildiğince masum, olabildiğince içten
bildiğimiz sevgi işte.. minik kelebekler gördüm..
muhteşem renkleri olan, minik ve güzel kelebekler
sanki onlar kanatlarını çırptıkça
sevgi, tutku, içtenlik tohumları
dökülüyordu üstümüze
izliyorduk kanat çırpışlarını,
düşünüyorduk...
evet, böyleyken mutluyduk.
tamamen mutlu.
| 
